Ruimte voor toevalligheden

Merel Zoomers

Merel Zoomers (20) was pas zestien toen ze werd toegelaten bij de opleiding Fine Art and Design in Education op HKU. Ze kwam terecht in een warm bad. Als ze later zelf voor de klas staat, wil ze leerlingen meegeven dat niks te gek is. “Dat kan alleen door mezelf helemaal te embracen.”
Ruimte voor toevalligheden
“Op school word je klaargestoomd om te passen in dit systeem. Dat wil ik veranderen. De drive moet vanuit jezelf komen. Wat voor persoon er voor de klas staat, welke onderwerpen je als docent aankaart, wat je wel en niet vertelt en hoe je ze verwoordt, is zo bepalend.
 
Ik heb op een heel witte, rijke-mensen-school gezeten waar iedereen hockeyde en naar het gymnasium ging. Dat bepaalt je wereldbeeld. En dus ook het wereldbeeld dat je meegeeft aan leerlingen. Ik heb zelf geen problematische opvattingen meegekregen van mijn ouders en leraren, maar ik had tot voor kort ook geen weet van bepaalde maatschappelijke issues, zoals racisme. Ik moest zelf uitzoeken wat dat inhoudt, en er actief mee aan de slag.”

Eén groot atelier 

“Ik liep tijdens de Open Dag van HKU rond in de Pastoefabriek, en het was direct raak. Overal gebeurde wel iets. Het voelde als één groot atelier. Ik vond daar alles wat ik nodig had: vrijheid, mensen die deden wat ze echt wilden doen. Ik had het idee dat je hier niet anders hoefde te zijn, dat je niet per se je haar blauw hoefde te verven. Het voelde ongeforceerd.” 

Troep

“Ik hou van troep. Troep geeft ruimte voor toevalligheden. Ik heb een voormalig dakloze vriend die een wasstraat heeft gekraakt. Het is zijn huis, maar ik heb er een hoekje. Er ligt super veel troep, heerlijk. Alles is kapot, ja het is heel lekker. Ik kan er losgaan met graffiti. Ik heb op school ook m’n atelier. Daar ben je altijd omringd met like minded mensen en dat is heel leuk, maar ik moet eigenlijk echt alleen zijn als ik werk.” 

Tot later

“Ik ga morgen wel mijn atelier op school inrichten, maar ik ga er dit jaar niet afstuderen. Ik begin nu aan een nieuwe studie: Liberal Arts and Sciences op de uni. HKU maak ik volgend jaar af. Het voelde te snel voor me om dit jaar al af te studeren. Ik wil het serieus nemen. Een jaar verdieping kan dan geen kwaad. Ik weet toch al zeker dat Kunsteducatie het echt is voor mij.” 

Uitdagen

“Binnen HKU ben je heel hecht met je klas, de leraren zijn heel lief en er is veel ruimte om fouten te maken. Dat is natuurlijk geweldig, maar ik heb daardoor ook gemerkt dat ik niet zo zeker ben over mijn éígen kunnen. Op de uni sta je er alleen voor. Ik wil mezelf uitdagen zelfstandiger te worden.” 

Meer weten over de richting? Kom naar de Open Dag!

Vlotte babbel

“Ik ben denk ik aangenomen op mijn babbel. Bij kunsteducatie hoef je niet per se heel mooi te kunnen tekenen. Het onderzoekende, durven, is belangrijker. Deze opleiding leert je hoe je docent wordt. Je krijgt vakken als didactiek en psychologie, we leren over de psychologie van kinderen en hoe zich dat manifesteert in kunst. Ook wordt het autonoom kunstenaarschap serieus genomen op HKU. Als je iets wilt overbrengen moet je ook heel goed kunnen pinpointen wat je zelf nou interessant vindt. Ik heb mijn eigen werk beter leren kennen, omdat ik erover na moest denken hoe ik het kon omzetten in lesplannen.” 

Zwerfafval 

“Ik verzamel graag dingen op straat. Afgelopen jaar heb ik een karretje aangeschaft en ben ik al die grote containers afgegaan. Met het zwerfafval maakte ik mensachtige  sculpturen. Ik zie namelijk echt overal mensen in. Zelfs in stof. Niet letterlijk mensen, maar wel hun gedrag. In de wasstraat stond een grote stofzuiger die mensen al jaren gebruikten voor hun auto. Ik heb ik die helemaal uitgeplozen. Ik kwam allerlei dingetjes tegen die specifiek alleen in auto’s voorkomen. Dat vind ik ontzettend interessant, want het zegt zoveel over ons gedrag op die plek. Er zaten nepnagels in, snoeppapiertjes, maar ook een bak stof. Alles heb ik uitgestald. 
 
Zo’n stofzuiger uitpluizen is een vieze boel, maar dat vind ik eigenlijk alleen maar leuk. Niks is mij te gek. Die houding wil ik later ook aan leerlingen meegeven. Dat kan het beste als je jezelf helemaal embracet, ook als je voor de klas staat. We zagen de kunstdocent vroeger als een gekkie. Ik had zelf graag willen leren dat je okébent zoals je bent.”