Het laatste zetje

Noah Stakenborg

Noah Stakenborg (24) ademt muziek. Al van jongs af aan actief bij verscheidene (big)bands, twee keer op de planken bij het North Sea Jazz festival en drie keer met het NSJO op tournee; Noah staat altijd stralend op het podium.
Het laatste zetje

Dag, master

Noah combineerde gitaarspelen eerst met de middelbare school en later een academische technische studie, maar in 2020 kwam de beslissing om muziek echt op de eerste plek te zetten; “Als ik het niet probeer, ga ik daar mijn leven lang spijt van hebben.”
 
“Ik speelde in het Nederlands Studenten Jazz Orkest (NSJO). Later mocht ik de tour zelf organiseren. Dat vond ik zó vet en het was voor mij het laatste zetje dat ik nodig had. Wat doe ik nog op deze technische opleiding, dacht ik. Ik had de bachelor Advanced Technology in Enschede achter de rug en zou eigenlijk beginnen aan de master Data Science. Dit was mijn kans, en ik koos voor de muziek.”

Parra

“Vanaf dat moment verschoof de focus in mijn leven. De tijd die vrij kwam werd gevuld met muziek. Op HKU ontstond het collectief PARRA.DICE. Parra betekent ‘een beetje gek’, en Dice ‘dobbelsteen’. In de nummers die we schrijven combineren we geluiden van over de hele wereld. Het is maar net hoe de dobbelsteen rolt, welke geluiden worden gecombineerd en hoe een nummer zich uiteindelijk vormt.

Kleine paradijs 

Een jaar geleden zijn we voor het eerst samengekomen. Om te kijken of de muzikale klik er was, hebben we drie dagen achter elkaar gejamd in een boerderijschuur. We sliepen in een tentje op het platteland, het was echt ons kleine paradijs. Het beviel zo goed dat we ermee door zijn gegaan. En nu, een jaar later, hebben we ons eerste optreden gehad.” 

Meer weten over de richting? Kom naar de Open Dag!

Veilige plek

“Ik ben voor zover ik weet, momenteel de enige binnen mijn studierichting die zich openlijk identificeert als non-binair., Het wordt hier op HKU goed ontvangen. Daarmee voelt voor mij HKU zeker als een veilige plek. Ook de docenten staan open voor het gesprek en houden rekening met mijn verkozen voornaamwoorden: die/diens. In het begin van mijn HKU-tijd stond er bijvoorbeeld toevallig een groot artikel in de krant over non-binaire genderidentiteit. Er kwamen twee docenten afzonderlijk van elkaar naar me toe, met het uitgeknipte stuk. Dan voel je je echt gezien.” 

Code kraken

“Ik ben altijd met muziek bezig geweest, speel vanaf mijn achtste gitaar: western, pop, rock en fingerstyle. Ik zat in een schoolband, in een bigband en nam zanglessen. Toen ik een studie moest kiezen, waarschuwden m’n ouders mij dat het pad van een muzikant behoorlijk heftig is, dat ik er goed over na moest denken of ik dat moest willen. Ik vond techniek ook leuk, dus ben ik toch eerst naar de uni gegaan. 
 
Ik speelde nog wel elk jaar in het NSJO. Na de derde keer dacht ik: wie hou ik nog voor de gek? Ik word helemaal niet gelukkig van een beetje gezichtsherkenning programmeren achter m’n laptop. Toen werd de drang om auditie te doen voor HKU heel sterk en besloot ik ervoor te gaan. Ik heb drie maanden lang keihard gestudeerd en theorie bijgespijkerd. Vanwege de pandemie ging ook mijn auditie niet fysiek maar online. Op basis van drie filmpjes en een mondeling theorie-examen via Zoom ben ik aangenomen op HKU.” 

Fundament

“Naar het conservatorium gaan bracht zeker onzekerheid met zich mee. Ik twijfelde in het eerste jaar voortdurend of ik wel goed genoeg was. De mentale strijd of je nu werkelijk goed genoeg bent om als zelfstandig muzikant toekomst te zien is groot. Dat vergt zelfvertrouwen, waar ook langzaam, met hakken en stoten aan gewerkt wordt binnen het conservatorium. Ook hier heb ik al grote stappen in kunnen zetten. Ik durf nu te zeggen dat ik hier op mijn plek ben.”

Droom

“Mijn droom is om mensen te kunnen bereiken, ze te kunnen laten genieten van mijn muziek. Een droom waarin ik wil blijven investeren en die blijft uitkomen. Hopelijk mijn leven lang.”