De energie die er hangt

Chayren Zimmerman (22, student Photography) maakte van de doka en fotostudio op HKU al gauw zijn thuis. De komende jaren hoopt hij zich nog meer te kunnen ontwikkelen. “Door delen van foto’s opnieuw te composeren, kleuren aan te passen of details toe te voegen kan ik er veel meer mee. Ik ben me zekerder gaan voelen in het experimenteren en minder bang geworden om fouten te maken.”
De energie die er hangt

Pauze

“Het tweede jaar was net begonnen, toen alle lessen ineens via Zoom gingen. Online viel alles wat tussen de lessen gebeurde weg, terwijl juist dat heel waardevol is. In het eerste jaar leerde ik ongelooflijk veel, mede door te sparren met andere studenten. Ik vond het zonde om HKU op die manier aan me voorbij te laten gaan, dus besloot ik om tijdelijk te stoppen. Pauzeren ging tot mijn verbazing heel smooth. Ik voelde me gesteund in mijn beslissing door HKU. In februari pak ik de opleiding gewoon weer op vanaf het tweede semester van jaar twee.” 

Chaos

“Tijdens de Open Dag op HKU klikte er meteen iets met de energie die er hing. In mijn hoofd is het een gecontroleerde chaos. HKU geeft me de vrijheid om creatief gezien alle kanten op te rennen. Andere studenten spelen daar een grote rol in, omdat je elkaar voortdurend uitdaagt om te experimenteren.” 

Onder de indruk 

“Telkens als ik studenten van Graphic Design in de werkplaats zag zeefdrukken, gebeurde er iets in mij. Ik ging op eigen initiatief een cursus hierin volgen en dat beviel heel goed. Daarna ben ik gaan experimenteren en ontdekte ik allerlei raakvlakken tussen fotografie en zeefdruktechniek. Ik vind het interessant om te zien hoe ver bepaalde technieken om te buigen zijn. De laatste tijd hergebruik ik fotoprints om zeefdrukken of collages van te maken. Het fotoproces hoeft niet te eindigen bij een afdruk. Door delen van foto’s anders te rangschikken tot een nieuwe compositie, kleuren aan te passen of details toe te voegen kan ik er veel meer mee. Ik ben me zekerder gaan voelen in het experimenteren en minder bang geworden om fouten te maken.” 

Meer weten over de richting? Kom naar de Open Dag!

Echte fantasie 

“Mijn stijl zitten tussen documentair en fictie in. Ik hou van gekke fantasiewerelden, geconstrueerd met gewone objecten en mensen. Een van de fotoboeken die me inspireert is People of the Mud van Luis Alberto Rodrigues. Hij combineert stillevens, waar hij op stuitte in de natuur, met gestileerde verstilde beelden van dorpsbewoners. Vroeger genoot ik er al van om klassieke documentaire fotoboeken te bekijken zonder de teksten te lezen, zodat ik mijn eigen fantasie erin kon stoppen.” 

Dankbaar

“Ik werk veel analoog, maar soms ook digitaal. Ik kies de methode die voor mijn in het moment werkt. We hebben op school meerdere Hasselblads, technische camera’s en fotostudio’s; er zijn allerlei werkplaatsen en er is een hoop mooi materiaal. Dingen die ik me nooit zou kunnen veroorloven als ik hier geen student was. Ik voel me dankbaar dat ik hier mag zijn.” 

Respect

“Er is veel wederzijds respect hier. De verhouding is niet zozeer docent-leerling; je wordt hier als een gelijke gezien en serieus genomen. Zo is het ook in de werkplaatsen. Ik zie een medewerker daar als ‘collega-creatief-mens’ met wie ik ideeën kan uitwisselen.” 

Vrij

“Ik ben vroeger nooit zo vrij geweest. Voorheen liet ik ideeën buiten het gebruikelijke grid niet toe. Ook zocht ik de grenzen niet op. Ik heb die ontwikkeling pas echt doorgemaakt op HKU. Hopelijk blijft HKU mij ondersteunen in mijn proces, zodat ik mijn volle potentieel kan bereiken. Ik had altijd een hekel aan school. Op HKU voel ik me zo op mijn plek, hier ben ik van studeren gaan houden.”