Skin in the Game

Als ervaren game designer en docent ziet Karel vaak dat games worden gezien als een soort ‘Paard van Troje’ voor de jeugd. Je stopt het in een game en ze gaan goede of gezonde keuzes maken. Maar om echt vanuit maatschappelijke motivatie betekenisvolle games te ontwerpen, dat vergt veel meer van makers. Het onderwijs hiervoor ontwikkelen, daar richt Karel Millenaar zich in zijn onderzoek de komende jaren op.

First person research

Maar hoe ontwikkel je een maatschappelijke kijk op je eigen makerspraktijk? En neem je daarin verschillende perspectieven mee? Daar speelt je eigen omgeving en gemeenschap een grote rol in, stelt Karel. Daarom duikt hij voor zijn onderzoek zijn eigen habitat in, als vrijwilliger in het lokale buurthuis in Oss, in de wijk waar hij woont. Dit heet first person research, en houdt in dat je uitgaat van je eigen ervaringen en belevingen. Door die te bestuderen en proberen te snappen genereer je nieuwe kennis.

Games in en mét lokaal gezelschap

Tijdens zijn onderzoek gaat Karel op zoek naar wat er nodig is voor een veerkrachtige gemeenschap: het vermogen van een gemeenschap om bij elkaar te blijven onder druk van allerlei krachten. Hij wil games maken en spelen in en vooral mét lokaal gezelschap, verbintenis zoeken door dingen voor elkaar, met elkaar en over elkaar te maken. De onderzoeksvraag: hoe kun je als game designer games maken en inzetten om gemeenschapsveerkracht voor jouw lokale gemeenschap te cultiveren? Tegelijk ontwikkelt hij kennis over welke vaardigheden je als ontwerper nodig hebt om een positieve impact op je lokale gemeenschap te hebben. Deze kennis kan hij mee terug nemen naar het onderwijs.