'Misschien krijg ik na tien keer nee toch een ja'

Interview Daan Kock

Voor het 150-jarig jubileum van HKU Utrechts Conservatorium spreekt Sam Stellingwerf, student journalistiek aan Hogeschool Utrecht, verschillende mensen die werken bij of studeren aan het conservatorium. Deze editie: Daan Kock, vierdejaars Zang Jazz & Pop.

Daan glimlacht veel tijdens het gesprek. Soms voordat ze antwoord geeft, soms wanneer ze zich iets herinnert. Haar lach klinkt bijna zangerig. Opvallend genoeg gaan veel van haar verhalen over situaties waarin ze zich juist ongemakkelijk voelde.

‘Ik ging Beyoncé doen’, vertelt ze. Daan moet lachen wanneer ze eraan terugdenkt. Voor een examen moest ze volledig uit haar comfortzone stappen. Ze stelde een Beyoncé-medley samen, trok een glitterrokje aan, stapte in hoge laarzen het podium op en begon te zingen én te dansen. ‘Het ging mis, maar het heeft me zoveel gebracht’, vertelt de bijna afgestudeerde zangeres.

Dat soort momenten lopen als een rode draad door haar studie aan het conservatorium. Niet omdat alles altijd goed gaat, maar juist omdat het soms niet goed gaat. ‘Niks gaat perfect,’ zegt ze. ‘Je kan iets honderd keer in de oefenruimte doen en dan kan het perfect gaan, maar dat is gewoon niet hoe het altijd gaat zijn.’ Daan wilde al jong iets met muziek doen, maar dat lukte niet meteen. Toen ze na de middelbare school auditie deed voor het conservatorium kwam ze niet door de voorrondes heen. ‘Mijn hart was heel erg gebroken’, vertelt Daan.

Daan besluit psychologie te gaan studeren. Een opleiding die ze interessant vindt, maar waar ze niet dezelfde verbinding mee voelt. Ondertussen blijft muziek trekken. Een jaar later probeert ze het opnieuw. Dit keer wordt ze toegelaten tot de vooropleiding. ‘Toen ik hier rondliep vond ik het gewoon fantastisch. Ik moest huilen omdat ik het zo leuk vond!’

In die vooropleiding krijgt ze les van ouderejaarsstudenten. Vooral de verwelkomende sfeer spreekt haar aan. ‘Het waren gewoon studenten. Dat gaf zo’n fijne sfeer.’ Een van die ouderejaars maakte veel indruk. ‘Dat was persoonlijk geen makkelijk jaar voor mij en zij heeft zo goed geluisterd en zoveel geholpen.’ Later doet Daan precies hetzelfde. Ze begeleidt zelf nieuwe studenten binnen de vooropleiding.

Wat haar aanspreekt aan het conservatorium is niet alleen muziek maken. Het is ook de ruimte om te groeien. Niet alleen als muzikant, maar als mens. ‘Je moet dingen doen die je misschien in eerste instantie niet zou doen.’ Ze benoemt theateroefeningen, improvisaties en groepslessen waarin studenten elkaar uitdagen. Soms moet je voor een groep dansen. Soms een eigen nummer laten horen. Soms sta je alleen op een podium.

Dat laatste vindt ze misschien nog wel het spannendst. ‘Voor het eerst eigen werk laten horen, toen was ik wel echt heel erg aan het zweten.’ ‘Je kan meer dan je denkt,’ geeft Daan aan. Die les neemt ze ook mee wanneer ze met jaargenoten voor een uitwisselingsproject naar Italië reist. Een week lang schrijft ze daar iedere dag nieuwe muziek met mensen die ze nog nauwelijks kent. ‘Dat was echt superleuk. En super bijzonder,’ vertelt de zangeres.

Inmiddels zit Daan in haar laatste jaar. Ze werkt aan haar afstudeerconcert, waarvoor ze samen met haar band haar eigen muziek presenteert. ‘Ik had als klein meisje nooit durven dromen dat dit mijn leven zou zijn,’ benoemt ze. Daan noemt haar nummers graag ‘muzikale verhalen’. De projecten stoppen niet na haar zangbachelor.

Naast zingen geeft ze les, organiseert ze concerten en houdt ze zich bezig met allerlei projecten binnen en buiten het conservatorium. Wanneer we over de toekomst praten, kijkt Daan liever niet te ver vooruit. Ze geeft aan zich liever een beetje te laten meevoeren.

Tegen het einde van ons gesprek komen we terug op een onderwerp waar we het eerder over hadden, afwijzingen. ‘Dat hoort ook bij het vak,’ vertelt Daan. Mede door het conservatorium heeft Daan zichzelf goed leren kennen. Ook in een competitiever milieu. Muziek is voor haar een soort lifestyle geworden. Ze geeft aan dat soms andere hobby’s beoefenen, of met andere dingen bezig zijn ook wel belangrijk is. Maar voor haar blijft muziek haar grootste hobby, passie en werk. ‘Elke ochtend als ik wakker wordt denk ik direct aan muziek!’ Ze glimlacht opnieuw.