Winnaar Dooyewaard Stipendium 2025

Dieuwke Jollema Gorter

'Soms vergeet ik een beetje dat ik besta.'
Dieuwke Jollema Gorter schildert dingen die iedereen herkent, maar die nooit precies hetzelfde zijn: lichten op de snelweg, de gloed van de avond, een plek en tijd die steeds terugkomt maar nooit helemaal identiek is. In haar werk wil ze voelbaar maken hoeveel schoonheid er schuilt in wat verdwijnt.'

Haar werk bleef niet onopgemerkt en na haar afstuderen won ze het Dooyewaard Stipendium: een jaar lang wonen en werken in het atelier van de Dooyewaard Stichting in Blaricum. Een ervaring die niet altijd makkelijk was, maar haar veel heeft gebracht.

‘Ik woon in een huis met de studio in de woonkamer, en wonen in je werk is best een uitdaging.’ vertelt ze. Blaricum is rustig, mooi, maar met het ov lastig bereikbaar. Wie vanuit Utrecht gewend is aan de constante aanwezigheid van medestudenten, die altijd een rondje kunnen meelopen of even reageren op wat je maakt, merkt dat gemis. ‘Als ik hier te lang alleen zit, vergeet ik een beetje dat ik besta’, zegt ze. ‘Ik voel me dan niet meer helemaal verbonden met de rest van de wereld.’
Toch is deze ervaring ook wat ze nodig had. Op de academie was haar werk nieuw voor haar, en de aandacht die er direct op volgde — van docenten, medestudenten, bezoekers — voelde overweldigend. ‘Ik stond er nog niet zo sterk in. Ik had gewoon iets meer tijd nodig om er zelf langer naar te kijken, zonder dat anderen er al een mening over hadden.’ Blaricum gaf haar die rust. ‘Hier heb ik wel veel licht, veel ruimte, veel rust en kan ik me echt afzonderen’. Ze heeft een grote hoeveelheid werk gemaakt: schilderijen met lege wegen, bomen in blauw avondlicht, het silhouet van een auto. Seriewerk, als een sprint om zichzelf door een vastgelopen fase heen te werken.

Een hoogtepunt was de groepstentoonstelling 'Gaandeweg', waarvoor ze samen met een curator twee andere kunstenaars uitzocht die aansloten bij haar eigen werk. Zo gaf de residentie haar ook curatoriale ervaring. En ondanks de afzondering zijn er contacten gelegd — met andere residenten, met de Young Collectors Circle die langskwam voor rondleidingen — die haar verder brachten in het werkveld.

Na de zomer wil ze terug naar Utrecht: woonruimte zoeken, een baantje, landen. En dan nadenken: een master misschien, een galerie waarbij ze wil aansluiten, een aanvraag voor een atelier. ‘Ik ben nu iets meer geland", zegt ze. ‘Ik kan nu beter beoordelen wat bij me past.’ Bovendien is ze genomineerd voor de Buning Brongers Prijs— een erkenning die haar naam verder verspreidt, nog voor ze goed en wel terug is.

→ Het werk van Dieuwke Jollema Gorter was te zien in de expositie 'Gaandeweg' van 12 april t/m 7 juni 2026 bij Galerie Pouloeuff.