Proost op een bakkie troost

Malu Hellegers

Thema: Zorg en welzijn

Voor mijn afstudeerproject ontwierp ik een modern rouwservies met vijf symbolieken, gedichten en illustraties. Het wordt ingezet in het café van Museum Tot Zover om rouw bespreekbaar te maken. Theezakjes met vragen nodigen uit tot gesprek met tafelgenoten of vrijwilligers. Zo biedt het servies ruimte voor rouw in het alledaagse leven. Mijn doel is om verbinding te creëren en rouw weer onderdeel van het leven te laten zijn.

In onze maatschappij denderen we maar door — ook als het gaat om rouw. Na een tijdje wordt verwacht dat je ‘er wel overheen bent’ en je leven weer oppakt. Alles moet efficiënt, ook verdriet. In Nederland krijg je slechts vier dagen rouwverlof; daarna val je terug op de ziektewet. Maar rouw is geen ziekte. Het is een natuurlijke reactie op verlies, en vraagt geen genezing, maar tijd en ruimte.

Met mijn afstudeerproject wilde ik juist die ruimte creëren: een moment van stilstaan, van verbinding en erkenning. Rouw raakt ons uiteindelijk allemaal, en toch praten we er zo weinig over.

Daarom ontwikkelde ik een modern rouwservies — een theeservies waarin vijf symbolische betekenissen zijn verwerkt, elk verbeeld met een gedicht en illustratie. Samen vormen ze een eigentijdse, zachte en troostende benadering van rouw.

Het servies wordt gebruikt in het café van Museum Tot Zover, een museum over dood en rouwen. Bestel je daar een kop thee, dan kun je kiezen voor het rouwservies. Je ontvangt dan het bundeltje met gedichten én een theezakje met een vraag over verlies — als gespreksstarter met je tafelgenoten of de aanwezige vrijwilligers.

Zo biedt het servies op een laagdrempelige manier ruimte voor rouw.
Rouw wordt weer onderdeel van het leven.

Lees hier meer over het project.