HKU

Anne Melinga , derdejaars Kunst en Economie, maakte een creatief concept dat zowel de stad Utrecht als haar kunstenaars een flinke boost geeft.

Anne geeft boost aan stad en kunstenaars

Volgens Anne verdient de stad Utrecht een flinke portie liefde. Haar kunstproject Vergeet Niet De Hoekjes koppelt startende kunstenaars aan verschillende objecten in de stad. Paaltjes, vuilnisbakken en vergeten bankjes worden omgetoverd tot kleurrijke meesterwerkjes. Een creatief concept dat zowel de stad Utrecht als haar kunstenaars een flinke boost geeft.


Wat bracht je het idee voor Vergeet niet de hoekjes?

‘In het buitenland zie je regelmatig dat grote steden zijn opgeleukt met allerlei kunstuitingen. Zo zijn in Barcelona veel transformatorhuisjes kleurrijk beschilderd. Ik wilde zoiets ook in Utrecht mogelijk maken. In de stad staan veel objecten die er niet uitzien en dat is zonde. Daarnaast zet Utrecht zich al een tijd in om zich een echte kunststad te mogen noemen. Daaraan wil ik graag mijn steentje bijdragen.’


Hoe kwam dit project tot stand?

‘Ik heb bij de gemeente een plan van aanpak ingediend. Daarin stond dat ik zeven objecten onder handen wil laten nemen door zeven beginnende kunstenaars. Toen de gemeente geld vrijmaakte, ben ik op zoek gegaan naar beeldend kunstenaars. Ik vond het belangrijk dat het jonge makers waren, omdat die een podium het hardst nodig hebben. Verder moesten ze in Utrecht wonen, vanwege de binding met de stad, en een portfolio hebben dat me aansprak.’

Wat is het belang van dit project?

‘Ik wil Utrecht graag kleurrijker maken, want het is een stad die dat verdient. Daarnaast vind ik het belangrijk dat jonge kunstenaars fatsoenlijk betaald worden voor hun werk. Het honorarium voor de makers heb ik daarom expliciet in onze begroting opgenomen. Er wordt veel te vaak verwacht dat je kunstenaars alleen maar voor hun materiaalkosten hoeft te betalen. Dat zo’n bedrag volstaat, is echt onzin. Het bieden van het podium wordt dan gezien als uitbetaling. Maar je kunt als jonge maker niet leven van naamsbekendheid. Juist daarom is een project met een fatsoenlijk honorarium erg belangrijk.’


Wat waren de grootste uitdagingen?

‘Als projectleider verzorg ik de financiën, de planning en het contact met de makers. Vooral van dat laatste heb ik veel geleerd. Het zijn namelijk zeven mensen met allemaal een eigen artistieke visie. Daar moet je als projectleider mee om kunnen gaan. Je moet de makers op een goede manier kunnen aansturen. De projectgroep is geen schoolse omgeving meer, want je zit met professionals om de tafel. Daarnaast bleek subsidie aanvragen bij de gemeente een hele klus. Je vraagt namelijk geld aan bij verschillende afdelingen. Die gemeentelijke bureaus hebben elk hun eigen criteria. Daardoor moest ik mijn plan in veelvoud herschrijven om per dienst passend te zijn.’



Hoe is het jou gelukt Vergeet niet de hoekjes te laten slagen?

‘Ik probeer op zoek te gaan naar een problemen of vragen waar een stad of instelling mee worstelt. Bijvoorbeeld een fietsenprobleem. Of zoals in dit project: hoe kunnen we de stad kleurrijker maken? Hoe zorgen we dat jonge kunstenaars voor een fatsoenlijk loon aan de slag kunnen? Als je voor dat probleem een goed plan van aanpak schrijft, zijn mensen bereid naar je te luisteren en met je in gesprek te gaan. Verder krijg ik waar ik wil vanuit HKU ondersteuning. Zo is er iemand bij Financiën die me helpt met al mijn vragen. Ik mag met mijn projecten in het diepe springen. Dat is ontzettend leerzaam.’


Interview Yvo Nafzger beeld Anne Melinga

'Je moet de makers op een goede manier kunnen aansturen'