HKU

Fine Art alumna Maaike Jaspers werkt tijdelijk in Berlijn. De werkperiode wordt mogelijk gemaakt door een Stipendium van de Stichting Stokroos.

Kunstfabrik am Flutgraben

Sinds half september ben ik in Berlijn voor een werkperiode van vier maanden in Kunstfabrik am Flutgraben. Ik ben heel veel onderweg in de stad. Op de fiets ontdek ik steeds nieuwe stukken van de stad. Ik bezoek veel tentoonstellingen en vrije projectruimtes. Niet alleen de kunst, maar ook de beweging van de stad zelf, met zoveel verschillende mensen en levenswijzen is ongelooflijk interessant.


De stad is zo groot en de mogelijkheden zijn eindeloos. Om niet te verdwalen in alle indrukken en ideeën, is enkel 'observeren' een heel belangrijk onderdeel in mijn werkproces. Een nieuwe omgeving in me opnemen, indrukken verwerken. Ik maak tekeningen van de dingen die mij opvallen, mijn gedachten en en dromen. Een soort dagboekfragmenten.

Tempelhofer Flughafen

De eerste weken heb ik ook veel gefilmd. Zo bijvoorbeeld op het 'Tempelhofer Feld', het voormalige vliegveld, waar ik vlakbij woon. De vlakte is helemaal open, en gigantisch. Deze fysieke ervaring van vrijheid, en de persoonlijke fysieke verhouding tot de ruimte van de stad maken een enorme indruk op me.



The oversized playground

My house is near the Tempelhofer Flughafen. For some reason the emptiness of this large field keeps dragging my attention.

I imagine what this same place would feel like, completely crowded with buildings, traffic and people.
I get the feeling the falcon on top of the tower catches my drift. As I observe him through my camera, he ignores me completely while gazing at something in the distance.
This possibility. I don’t know if I can take it.


Atelier

Eind oktober heb ik tijdens de open dag in Flutgraben een experiment gedaan in mijn atelier. Als startpunt heb ik met een groep vrienden gefilosofeerd over (fysieke) vrijheid, onze gedachten op papier gezet en deze aan de wanden gehangen.

De bezoeker werd daarna uitgenodigd om zijn of haar gedachten of associaties op wat er in de ruimte aanwezig was, op papier te zetten en in de ruimte op te hangen. 'A thought for a thought', men mocht zijn of haar gedachte delen, en een andere uitzoeken om mee naar huis te nemen. Zo werd de muur een steeds veranderende gedachten-uitwisseling.


Inmiddels ben ik in mijn atelier begonnen een soort cabine te bouwen. Ik bouw deze ruimte omdat ik een fysiek zeer duidelijk maar ook afgeschermd kader zoek om binnen te werken. De enige regel van het kader is dat de dingen die ik ga doen binnen de grenzen van het kader gebeuren. Binnen deze cabine kan ik gaan spelen, bouwen en situaties maken. Zoals mijn tekeningen ontstaan wil ik ook de ruimte benaderen. Daarnaast wil ik in de cabine ook mensen uitnodigen om bijvoorbeeld op bezoek te komen voor een gesprek. De ruimte kan voortdurend in beweging zijn, en kan veranderen van functie.


Interview 2/2015

Berlin