Interaction Design
'De opleiding is heel breed. Er wordt uitgegaan van drie hoofdmodules: Art (de creatieve kant, zoals tekenen), Research & Design (onderzoek, gebruikerstesten, conceptontwikkeling) en Development (techniek, programmeren). In projecten komen die drie richtingen samen. Daarin ontwerpen we de interactie tussen de mensen en het product dat we maken. Dat kan een i-phone-applicatie zijn, een publieke game, de WII, een installatie, of een toepassing voor het ziekenhuis. De gebruiker staat steeds centraal. Daarom doen we ook onderzoek naar doelgroepen. Ik weet nu hoe ik door vragenlijsten, interviews en testopstellingen informatie van de gebruiker kan krijgen. Daarmee kun je je ontwerp dan weer beter maken.'

Fijn
'Meestal werken we in groepen. In het begin vond ik het vreselijk, maar nu weet ik dat het juist fijn is als je met meerdere mensen werkt. Je kunt elkaar ondersteunen met bepaalde vaardigheden en veel meer werk verrichten: je kunt echt iets maken.’ ‘Een voorbeeld is Cardboard Mechanics, een project waar ik heel trots op ben. De opdracht was om iets te maken dat één minuut boeit. We kwamen op het idee een hele grote installatie te bouwen: een mix van karton en mechaniek. Het spelelement vonden we heel belangrijk. Samen hebben we heel hard gewerkt.'

Beoordeling en succes
'We kregen voor de Cardboard Mechanics nét een voldoende, omdat de interactie niet uitnodigend was. Het zag er heel fragiel uit. Toch werd het filmpje op internet daarna een grote hit: 50.000 mensen hebben het gezien. Dan leer je relativeren: de feedback van de docenten klopte, maar in de publieke ruimte werkte het. Het is vallen en opstaan: ik heb gemerkt dat ik het meest leer van de dingen die niet goed genoeg zijn.'

De klas
'We zitten met zestien studenten in de klas. Er zijn iets meer jongens dan meisjes. Een deel komt van het mbo. Anderen komen direct van de havo. Sommigen stromen toe vanuit andere hbo-opleidingen, zoals ICT, media of grafisch. Daarom zijn de meesten iets ouder: de gemiddelde leeftijd in mijn jaar is nu 24. Nieuwsgierig moet je hoe dan ook zijn: nieuwsgierig naar hoe dingen werken, hoe je ze kunt maken. En doorzetten, doorbijten, deadlines halen. Dat geeft een voldaan gevoel.'

Stage in een klein bedrijf
'De school draagt stageplaatsen aan, maar ik ging zelf op zoek. Eerst zorgde ik dat mijn portfolio goed op orde was. Het is toch mijn visitekaartje aan de buitenwereld. Daarna struinde ik rond op internet en vond ik mijn huidige stageplek. Het is een klein jong bureau op het gebeid van product design met speciale aandacht voor de interactieve werking van het product. Binnen dit bedrijf kan ik veel zien. Dat is prettig: ik wil me niet specialiseren. Bovendien verdrink ik niet: we werken met z’n vieren. Ik maak gewoon onderdeel uit van het team. Ik mag overal bij zijn: van het bedenken van concepten tot gesprekken met de klant. Vandaag was er een gebruikerstest voor een i-phoneapplicatie. Dan blijkt de praktijk zoveel anders dan school. Daar testen we op medestudenten. Dit testpanel had een gewone kijk op zaken. Dan is het extra leuk en spannend wat er uit komt.'

Toekomst
'In de toekomst wil ik een eigen bedrijfje beginnen, dat zich richt op productontwerp en installaties. Graag zou ik werken met fysieke elementen en de interactie daarmee. De installaties van Daan Roosegaarde en Theo Watson zijn mijn voorbeelden. Ook werken voor musea vind ik interessant. Hoe Nemo de interactie met kinderen opzoekt, is inspirerend. Ik houd er van in de ruimte te werken en de gebruikers zo te verrassen. Het is spannen als ze niet gelijk zien wat het is, maar erachter komen door zelf te onderzoeken. Je ogen open houden: dat is voor het publiek, maar ook voor mij als maker het belangrijkst.'