Tijdens zijn studie ontstond zijn fascinatie voor het afgieten van materialen. Patrick: ' Deze van oorsprong traditionele techniek uit de beeldhouwkunst fascineert mij, omdat je met deze techniek de binnenruimte van een object kan tonen die normaal leeg is. Beeldend kunstenaar Rachel Whiteread heeft de techniek van het afgieten gebruikt om bijvoorbeeld de ruimte in een kast of onder een bed zichtbaar te maken.'

In zijn nieuwe project 'Dystopia' heeft het afgieten weer een belangrijke plek gekregen. Door afvalmateriaal te gebruiken als mal voor het gieten, krijgt het een hedendaags karakter.

Het idee om afval te gebruiken als basis voor een kunstproject met scholieren kwam toevallig tot stand:

'Op hun dagelijkse route van school naar de supermarkt om daar Red Bull en appelflappen te kopen, gooiden jongeren regelmatig hun afval bij mij op het balkon. In eerste instantie leidde dit bij mij tot nogal wat ergernis, maar al snel maakte dit plaats voor het idee om de afvalmaterialen te gebruiken als mal voor afgietsels. Zo startte het project 'dystopia' waarvan de naam -tegenstelling van Utopia - verwijst naar een samenleving waar je niet zou willen leven: een samenleving met verstedelijking en ophopend afval.

Zo begon ik afval te verzamelen - van mijzelf en van vrienden om mij heen - en er afgietsels van gips van te maken. Deze afgietsels blijken bij beschouwing veel weg te hebben van kleine gebouwen op schaal of onderdelen van gebouwen. Bij elkaar geplaatst vormen ze een steeds groter wordende stad; een maquette van een stedelijk landschap.'

Al snel kwam Patrick in contact met het Amadeus Lyceum in Vleuterweide, Vleuten. Samen met de school ontwikkelde hij een lesprogramma om jongeren tussen de 12 en 18 jaar op een speelse en creatieve manier in contact te brengen met milieuaspecten als recycling, cradle-to-cradle en overconsumptie. Een van de resultaten is een maquette van ongeveer 70 vierkante meter die gemaakt is van gipsafgietsels van afval dat gevonden is door Patrick en de scholieren. Het project wordt afgesloten met een tentoonstelling op school. Ook is het inmiddels tentoongesteld bij ARCAM (Architectuur Centrum Amsterdam).

Met een gipsrecyclingbedrijf in Groningen heb ik afgesproken dat de gehele gipsen stad aan het einde van het project gratis gerecycled gaat worden. Zo is dit project een volledig duurzaam project. Van het gips worden gipsplaten vervaardigd.

Als je je actief opstelt en initiatief toont, is er een hoop mogelijk bij Fine Art.

'Na de opleiding ben ik gaan reizen. Toen ik weer terugkwam ben ik met projecten begonnen, omdat ik niet als een kunstenaar op zolder in het atelier wilde gaan zitten. Het is me inmiddels ook gelukt om projecten binnen te halen. Op dit moment voel ik me soms meer een projectleider dan autonoom kunstenaar, zeker omdat ik nu met 45 scholieren werk. Ik lijk wel een soort Damian Hirst vanwege al die handen die ik aan het begeleiden ben.'

'Nomadisch werken aan projecten, dus eerst een beeldend proces beginnen en daar een plek voor zoeken. Ik wil niet vast zitten aan een enkele ruimte. De projecten moeten wel autonoom zijn, kunst maken is een vereiste. Het creëren kan met bijvoorbeeld kinderen of bejaarden. De kunstzinnige invulling is dan mijn verantwoordelijkheid.'